Het verschil tussen het diafragma -manometer en lagedrukmembraanmeter

Diafragma -manometer


In het dagelijks werk treden dergelijke situaties vaak voor waarin gebruikers daadwerkelijk diafragmedrukmeters nodig hebben, maar in contracten of tijdens telefoongesprekken noemen ze membraandrukmeters. De reden hiervoor is dat deze twee soorten drukmeters hetzelfde uiterlijk hebben. Laten we nu kort de belangrijkste verschillen tussen de twee soorten meters introduceren.

Het werkingsprincipe van de membraan -manometer

Wanneer de membraan de drukmeter de druk meet, werkt het gemeten werkmedium direct op het isolatie diafragma. Het diafragma ondergaat opwaartse vervorming. De gemiddelde druk wordt overgedragen naar de veerbuis door de vullende vloeistof in de veerbuis, waardoor het uiteinde van de veerbuis elastische vervorming ondergaat. Met behulp van het koppelingsmechanisme wordt de tandwielas van het mechanisme aangedreven om te roteren, waardoor de aanwijzer de gemeten drukwaarde op de schaal aangeeft.

Het werkingsprincipe van het lage drukmembraanmeter

Onder invloed van druk werkt het gemeten werkmedium direct op het elastische diafragma. Het diafragma ondergaat elastische vervorming omhoog (voor het meten van positieve druk) of naar beneden (voor het meten van negatieve druk). Door het verbindingsstaafmechanisme dat in het midden van het diafragma is gefixeerd, drijft het de tandwielas van het mechanisme aan om te roteren, waardoor de aanwijzer de gemeten drukwaarde op de schaal aangeeft.

De belangrijkste verschillen tussen de twee soorten drukmeters zijn:
(1) Verschillende elastische elementen:
Het elastische element van de membraanmeter is een veerbuis, terwijl het diafragma alleen als scheider dient. Het elastische element van de lagere drukmembraanmeter is een golfkartikant. De gemeten druk werkt op het diafragma, waardoor het een elastische vervorming ondergaat (of naar beneden). De drukwaarde wordt aangegeven door het koppelingsmechanisme dat aan het diafragma is gelast.

(2) Verschillende precisiecijfers:
De membraanmeter heeft meestal een nauwkeurigheidsklasse van 1,6; terwijl de lagedrukmembraanmeter een nauwkeurigheidsklasse van 2,5 heeft.

(3) Verschillende meetbereiken:
Diafragma -mate meetbereik:

Lage druk Membraanmetermeetbereik:

(4) Verschillende temperatuurbereiken voor gebruik:
Diafragma drukmeters kan worden ontworpen met radiator- of slangstructuren en worden gebruikt om omgevingen op hoge temperatuur te meten. Lage druk membraanmeters kunnen echter geen koelapparaten gebruiken vanwege hun koppelingstransmissiemechanisme.

Conclusie:

Bij het meten van de druk van in het algemeen schone gassen, water of olievloeistoffen, kunnen roestvrijstalen drukmeters worden geselecteerd. Als het gemeten medium echter een sterke corrosiviteit heeft (zoals zoutzuur, vochtige chloorgas, ijzeroxide), hoge viscositeit (zoals latex), is vatbaar voor kristallisatie (zoals zout water), gevoelig voor stolling (zoals hete asfalt), of bevat vaste verstoorde materie (zoals afzuigmetaal), dan is een mutstoffen niet geschikt. Zelfs de 316L roestvrijstalen buis zal worden gecorrodeerd door zoutzuur. De gesuspendeerde materie of onzuiverheden in asfalt en riolering blokkeren snel de drukgeleiders van de manometer, waardoor het instrument zijn functionaliteit verliest.
Daarom zijn in deze omstandigheden deze twee soorten zonder contactdrukken zeer geschikt. U kunt verschillende corrosiebestendige diafragm membraanmaterialen kiezen volgens verschillende sterke corrosieve media om het doel van corrosiepreventie te bereiken. Vanwege de aanwezigheid van het membraanmembraan kan het een sterke corrosieve, hoge viscositeit voorkomen, gemakkelijk kristalliseren en gemakkelijk stollingsmedia in het drukgeleidingsgat stromen, waardoor het instrument normaal kan werken. Daarom, op basis van de werkelijke werkdruk, kiezen de gebruiksgewoonten van de onderneming het juiste type membraanmeter of membraandrukmeter. "